Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/14064 K.2024/9155

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği; nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme talebinden ibarettir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde, önleme araması kararına istinaden oluşturulan uygulama noktasında durdurulan aracın deposunda 300 litre kaçak akaryakıt ele geçtiği anlaşılmıştır.

Sanık aşamalarda atılı suçu ikrar etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Soruşturma aşamasında KEMT varakasının alındığı ve sanığa 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlığa ilişkin ödeme ihtaratının yapıldığı belirlenmiştir.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın sevk ve idaresindeki araçta kaçak akaryakıt ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında ve nakil aracının iadesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR