Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/14086 K.2023/768

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.07.2014 tarihli ve 2014/ 19021 esas numaralı iddianamesi ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.

2.Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.09.2014 tarihli ve 2014/1147 Esas, 2014/1246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci, onuncu fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 75 gün karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Anılan kararı sanık müdafii ve o yer cumhuriyet savcısı temyiz etmiş, hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (7242 sayılı Kanun) ile kaçakçılık suçları için değer azlığı ve kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık kurumları kabul edilmiştir. Dairenin 12.05.2010 tarihli ve 2016/21146 Esas, 2020/4441 Karar sayılı ilamı ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine verilen ve temyiz incelemesine konu 03.12.2020 tarihli ve 2020/613 Esas, 2020/1179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın 10 ay hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca suça konu eşyanın müsaderesine, ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; Adana mahkemelerinin yetkili olmamasına, dava zamanaşımının dolmasına, sanığın beraati gerektiği halde mahkûmiyetine karar verilmesine, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçunun uzlaşma kapsamında yer almasına rağmen uzlaşma hükümlerinin uygulanmamasına, hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerekirken ertelenmesine, teşebbüs aşamasında kalan suça teşebbüs hükümlerinin uygulanmamasına, ek savunma hakkı tanınmaksızın iddianamedeki sevk maddelerinden farklı maddelere dayanılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesine, sanığa veya müdafiine son sözün verilmemesine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.18.07.2014 tarihinde önleme araması kararına istinaden Adana otoban çıkışında oluşturulan uygulama noktasında sanık ...'nın yolcu olarak bulunduğu şehirler arası otobüste yapılan aramada sanığa ait valizde 51 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık ... soruşturmada, bozma öncesi kovuşturmada verdiği savunmalarında; sigaraları Reyhanlı'dan tanımadığı kişilerden aldığını, Bursa'da yaşayan arkadaşlarına hediye edeceğini beyan etmiştir.

3.Soruşturma aşamasında sanığa gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağı ihtaratı yapılmamıştır.

4.Bozma öncesi 15.09.2014 tarihinde alınan savunmasında sanığa 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onuncu ve yirmiikinci fıkralarının uygulanması ihtimali nazara

alınarak ek savunma hakkı verilmiştir.

5.Bozma sonrası yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada tensip kararında ''sanığa suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezasında 1/3 oranında indirim yapılacağı'' nın sanığa tebliğ ve ihtar edilmesine karar verilmiş, bozma ilâmı ve tensip zaptı sanık müdafisine 09.07.2020'de tebliğ edilmiştir.

6.Bozma sonrası sanığın savunması alınması amacıyla, sanığın yaşadığı yer mahkemesine talimat yazılmış, sanık talimat duruşmasına katılmamış, sanık müdafiine duruşma günü tebliğ edildiği halde müdafii bozma sonrası yapılan yargılamada hazır bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1.Olay tutanağı, sanığın ikrarı, sanıkta ele geçirilen sigara miktarı ve tüm dosya kapsamına göre 18.07.2014 tarihinde şehirler arası yolcu otobüsünde usulüne uygun arama sonucu yapılan aramada sanığa ait 51 karton kaçak sigara ele geçirildiği sabit olmakla, yurda kaçak olarak sokulan eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla taşıyan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır. Bu husus dışında sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Re'sen Yapılan İncelemede Tespit Edilen Hukuka Aykırılıklar Yönünden 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A-2) ve (B) bendlerinde açıklanan nedenle Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2020 tarihli ve 2020/613 Esas, 2020/1179 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafisinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,