Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/144 K.2025/14225

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; Mahkemece sanığın adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas alınan Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/378 Esas, 2009/35 Karar sayılı kararının, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.12.2012 tarihli, 2012/5114 Esas, 2012/8509 Karar sayılı kararı ile bozularak 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihine kadar dolduğundan bahisle zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, tekerrüre esas alınamayacağının Mahkemece gözetilmemesi ve sanığın adlî sicil kaydı dikkate alınarak yasal şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.