Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/1485 K.2025/14231

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, hakkında çıkartılan yakalama emrine binaen 31.12.2020 tarihinde yapılan sorgusunda ödeme yapmak istemediğini beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Temel cezanın belirlenmesi sırasında delalet maddesi olarak 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18-son maddesinin gösterilmesi ve devamında sırasıyla 3/5, 3/10, 3/10-son maddeleri uyarınca uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Sanığın kovuşturma aşamasında gözaltında geçirdiği sürenin 5237 Türk Ceza Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.