Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/15040 K.2025/720

Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51/1-a bendinde; "sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması" ve (b) bendinde; "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması" koşulları getirilmiş olmakla, sabıkasız olan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi müessesesine objektif koşullar yönünden engel halinin bulunmaması karşısında, sanık hakkında subjektif değerlendirme yapılarak erteleme hususunda karar

verilmesi gerektiği, sanığın mahkûmiyetine ilişkin 11.02.2016 tarihli hükümde "adlî sicil kaydının bulunmaması, tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşması" gerekçesi ile hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, temyize konu hükümde "adlî sicil kaydı incelendiğinde yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığı" şeklinde adlî sicil kaydına dayanan ancak 11.02.2016 tarihli hükümle çelişkili gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.