Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/15905 K.2023/722

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2012 tarihli ve 2011/1127 Esas, 2012/342 Karar sayılı kararı ile 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na (5015 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, anılan Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereği sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2.Katılan ... (EPDK) vekilinin itirazının, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2012 tarihli ve 2012/413 Değişik iş sayılı kararı ile reddedilmesi üzerine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulüne uygun kesinleşmiştir.

3.Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2014 tarihli ve 2014/312 Esas, 2014/633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 07.06.2014 tarihinde işlediği suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ve bu karar temyiz edilmeksizin 05.11.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

4.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2015/25 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararı ile 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki Mahkemenin 16.03.2012 tarihli ve 2011/1127 Esas, 2012/342 Karar sayılı kararı ile kurulan hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

5.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 tarihli ve 2015/25 Esas, 2015/345 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 19.10.2020 tarihli ve 2018/160 Esas, 2020/14810 Karar sayılı ilâmıyla;

"Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/11. ve 3/12. maddeleri kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/11 ve 3/12. maddeleri ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddeleri) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2021/152 Esas, 2022/809 Karar sayılı kararı ile sanığın beş yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemediği anlaşılmakla 5271 sayılı Kanunu'nun 231 inci maddesinin onuncu fıkrası gereğince açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak sanık hakkındaki davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine ve kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan EPDK vekilinin temyiz isteği; 1.Eksik inceleme ile düşme kararı verildiğine,

2.Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.14.10.2011 tarihinde sanık ...'e ait 12 adet bidon içerisinde 700 litre ulusal marker seviyesi geçersiz motorin ele geçirilmesi nedeniyle sanık hakkında 07.10.2011 tarihli iddianame ile 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davası açılmış ve Mahkemece yapılan yargılama sonucunda 5015 sayılı Kanun'un Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 18.05.2012 tarihinden itibaren başlayan beş yıllık denetim süresi içerisinde 07.06.2014 tarihinde işlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2014 tarihli ve 2014/312 Esas, 2014/633 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin ilâm ve kesinleşme şerhi dava dosyasında mevcuttur.

3.Dairemizin 19.10.2020 tarihli bozma ilâmı sonrası adı geçen Mahkemece dava dosyasının uzlaştırma bürosuna gönderildiği ve uzlaşma sağlandığına ilişkin raporun sunulması üzerine 17.03.2022 tarihli ek karar ile 28.10.2014 tarihli ve 2014/312 Esas, 2014/633 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün ortadan kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri ile 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince davanın düşmesine karar verildiği belirlenmiştir.

4.Sanığın güncel adli sicil kaydı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunmuştur.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Hükmün açıklanmasına esas alınan Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2014 tarihli ve 2014/312 Esas, 2014/633 Karar sayılı kararına konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 165 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu olduğu ve hükümden

sonra 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle Mahkemece 17.03.2022 tarihli ek karar ile davanın düşmesine karar verildiği, bu nedenle UYAP sisteminden alınan güncel adli sicil kaydından da anlaşılacağı üzere sanığın Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2012 tarihli ve 2011/1127 Esas, 2012/342 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşerek denetim süresinin başladığı 18.05.2012 tarihinden itibaren beş yıllık süre içinde kasten yeni bir suç işlemediği gözetilerek açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan EPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2021/152 Esas, 2022/809 Karar sayılı kararında katılan EPDK vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,