Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16315 K.2023/741

İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2016/209 E., 2016/390 K. sayılı kararının müşteki vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında 3628 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 08.09.2015 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve fakat bu karar, müşteki vekilinin itirazı üzerine, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli ve 2015/938 D.İş. sayılı kararı ile kaldırılmıştır. Mahkemece de yeniden duruşma açılarak temyiz incelemesine konu karar verilmiştir.

Ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararının konusunu oluşturan suçun niteliğine göre bu suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki kurumun davaya katılma hakkının bulunmadığı ve mahkemece katılmasına karar verilmesinin de müştekiye yasa yollarına başvurma hakkı vermeyeceği cihetle, müşteki vekilinin başvurusu üzerine, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kaldırılması yönündeki İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.10.2015 tarihli

ve 2015/938 D.İş. sayılı kararı ile bu karara istinaden yargılamaya devam eden İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli kararınının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmamaktadır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar 08.09.2015 tarihinde sanığa tefhim edilmiş ve itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Açıklanan nedenlerle ortada temyize konu olabilecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,