Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/16359 K.2023/42

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II. Duruşmadan haberdar edilmeyen ...'a mahkemenin bozma öncesi kurulan 10/04/2014 tarihli gıyabi kararı tebliğ edilmiş ve ... anılan kararı temyiz etmemiş ise de; Dairemizin 25/06/2020 tarihli bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamanın da ...'na bildirilmediği ve suçtan zarar görenlerin her aşamada davaya katılma haklarının bulunduğu gözetilerek, 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ...'nın hükmü temyize hakkı bulunduğu anlaşılmakla, CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek, katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

1. Sanığın 02/04/2012 tarihinde kesinleşen, 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca erteli 5 ay hapis cezasından mahkumiyetine dair tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, anılan mahkumiyet hükmü yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması,

2. Sanığın 02/04/2012 tarihinde kesinleşen, 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi uyarınca erteli 5 ay hapis cezasından mahkumiyetine dair ertelemeye engel sabıkası bulunduğu cihetle, anılan hükmün 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrası "23 üncü" fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek

hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında ertelemeye engel teşkil eden ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanık hakkındaki hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

3. TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca hapis cezası ertelenen sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyumluk yetkilerinin kısıtlanamayacağı gözetilmeden, bu yetkilerden koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

4. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,