Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/17795 K.2023/1803

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/1314 Esas, 2015/554 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 54 üncü maddesi uyarınca erteli 1 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 07.04.2015 tarihli ve 2014/1314 Esas, 2015/554 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2019/3833 Esas, 2021/3281 Karar sayılı ilâmıyla;

"02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/7. maddesinin aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi,

uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında temel ceza olarak belirlenen 1yıl hapis cezası üzerinden, önce TCK’nin 43/2. maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılıp, daha sonra TCK’nin 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim uygulanırken hesap hatası sonucu 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

2-Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 51/7. maddesi gereğince denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen çektirileceği hususu ile 5237 sayılı TCK'nin 51/8. maddesi uyarınca denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ihtarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/147 Esas, 2021/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; 1.Suçun manevi unsurlarının oluşmadığına,

2.5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasına dair değerlendirme yapılmadığına,

3.Etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadan karar verildiğine,

4.Re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanlar vekili 07.11.2014 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile sanığın işlettiği ... isimli iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği

iddiası ve arama - el koyma tedbirlerinin uygulanması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

2.İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.11.2014 tarihli ve 2014/2380 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda, ilgili iş yerinde, 10.11.2014 tarihinde sanık da hazır bulunduğu halde yapılan aramada; cam raflarda satışa hazır vaziyette, üzerlerinde katılan firmalar adına tescilli markalar bulunan toplam 14 adet bilekliğe el konulmuştur.

3.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi, aynı Kanunun 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

4.Dosyada mevcut 05.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu bilekliklerin orijinal olmadıkları daha önce kullanılmamış yeni ürünler oldukları, ... V.L.P., Hermes International ve ... Malletier firmaları adına tescilli markaların iktibas yolu ile taklit edildiği, tescilli markaların suça konu bileklikler ile aynı emtia sınıfında tescilli oldukları ve eylemin marka hakkına tecavüz sayılan fiiller kapsamında olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

5.Sanık savunmalarında; işlettiği dükkânda binlerce ürün olduğunu, bu kadar çok ürün içerisinde sadece 14 adet taklit ürün ele geçirildiğini, toplu ürün aldığı için tamamını kontrol etme imkânı bulunmadığını, bunları bilinçli olarak satışa arz etmediğini beyan etmiştir.

6.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek taraflar arasında uzlaştırma girişiminde bulunulduğu, ancak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunca tanzim olunan, 2021/13225 sayılı Uzlaştırıcı Raporuna göre uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/147 Esas, 2021/276 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,