Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/18240 K.2025/4154

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dairemizce benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.12.2023 tarihli ve 2023/7-229 Esas, 2023/650 Karar, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı kararları doğrultusunda; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı ödeme imkanının bulunmadığını beyan etmesi ve ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa mahkemenin 20.04.2015 tarihli ve 2014/1508 Esas, 2015/892 Karar sayılı kararı ile 3 yıl 4 ay hapis ve 50.000,00 TL adlî para cezası verildiği, hükmün yalnızca sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi sonucu Dairemizin 24.12.2019 tarihli ilâmı ile bozulmasına karar verildiği, sanığın cezada kazanılmış hakkının 3 yıl 4 ay hapis ve gün karşılığı 50.000,00 TL adlî para cezası üzerinden olduğu, cezada kazanılmış hak uygulamasında hapis ve adlî para cezasının bir bütün olarak dikkate alınması

gerektiği, cezada kazanılmış hakka esas ceza belirlenirken hapis cezası için ayrı, adlî para cezası için ayrı değerlendirme yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi ve cezada kazanılmış hak gözetilirken de netice ceza belirlendikten sonra infazın cezada kazanılmış hakkı oluşturan hükümde belirlenen netice ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine sanığın cezada kazanılmış hakkı oluşturduğu kabul edilen ceza miktarı ile cezalandırılmasına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5 ve 3/10. maddeleri uyarınca hüküm kurulurken, aynı Kanun'un 3/11. maddesinin yanı sıra 3/10. maddesi uyarınca da yollama yapılması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.