Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2100 K.2025/16240

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Kaçak sigara satıldığı ihbarı üzerine sanığın iş yerinde 234 paket kaçak sigara ele geçirildiği iddia ve kabul edilen somut olayda, sanığın sigaraların çekmecede olduğuna ilişkin savunması gözetildiğinde;

Sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 116 ilâ 119. maddelerine göre verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmadığı cihetle; hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu

eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın atılı suçu ticari amacı olduğuna ilişkin ikrara yönelik bir savunmasının da bulunmadığı nazara alındığında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.03.2022 tarihli ve Dairemizce de benimsenen 2020/7-231 Esas, 2022/140 Karar sayılı kararında vergi dairesi görevlilerince yapılan denetimde denetim memurlarının yetkilerinin yalnızca iş yerinde açıkta bulunan tütün mamulleri üzerinde bandrol denetimiyle sınırlı olduğu,

bu denetim yetkisinin gizlenmiş ya da saklanmış yerleri açtırma ve kontrol etmeyi kapsamadığı da gözetildiğinde, Anayasa'nın 38/2. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 206/2. maddesinin (a) bendi, aynı Kanun'un 217/2. maddesi ve 230/1. maddesine göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.