Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2270 K.2022/14361

6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'in anılan Kanun'un 91/1, 91/4, 93/1, 93/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 (iki kez) ve 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis, 160,00 Türk lirası adli para ve 18 ay 10 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair DÜZCE 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/02/2021 tarihli ve 2020/444 esas, 2021/183 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.11.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2021 tarihli ve KYB. 2021-140219 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, 11/11/2020 tarihinde Düzce ili Çamlısu Köyünde orman muhafaza memurlarınca yapılan denetim esnasında kaçak orman kesiminin yapıldığının tespit edilmesi üzerine başlatılan soruşturmada, 01/02/1956 doğumlu...'in şüpheli sıfatıyla ifadesinin alınarak hakkında suç tutanağı düzenlenmesine karşın, Düzce Cumhuriyet Başsavcılığınca maddi hata sonucu 01/08/1960 doğumlu Cemal ve Müsibe oğlu ... hakkında kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama neticesinde sanık ...’in mahkumiyetine karar verildiği somut olayda, 11/11/2020 tarihli suç tutanağı ve aynı tarihli şüpheli ifadesi nazara alındığında,

incelemeye konu olayın asıl failinin... olduğu gözetilmeden, sanık ...'in beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;