KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2022/2325 E., 2025/4915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/459 E., 2021/144 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, aracın müsadere
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
Zamanaşımı nedeniyle düşme
Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 19.12.2012 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ancak kararın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) uyarınca suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresine tebliğ edilmediği, 19.12.2012 tarihli hükme yönelik Gümrük İdaresinin itiraz hakkı bulunduğundan anılan kuruma tebliğ edilmeyen hükmün açıklanmasının geri
bırakılması kararının henüz kesinleşmediği ve dava zamanaşımı süresinin durmadığı, bu nedenle de hükmün açıklanmasına dair 02.12.2015 tarihli kararın hukuki değerden yoksun olduğu, 02.12.2015 tarihli karar hukuki değerden yoksun olduğundan 5237 sayılı Kanun’un 67. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen en son işlemin 23.11.2011 tarihli mahkeme huzurunda savunma alma işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan ...
İdaresi vekilinin ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/2325, K. 2025/4915, 7 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama