Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/2394 K.2024/11915

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Adli sicil kaydında sabıkası bulunmayan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar yönünden engel hali bulunmayan, savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep eden sanığa, Gümrük İdaresi tarafından dava konusu eşyanın depolama masrafı ve sair masraflar dahil edilerek 4.264,25 TL'nin kamu zararı olarak bildirildiği anlaşılmakla; dava konusu

eşyanın “ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler” toplamı olan 3.801,25 TL'nin kamu zararı olduğunun sanığa bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde 5271 sayılı Kanun'un 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, “kamu zararını ödemediğinden” bahisle hatalı ve başka gerekçede gösterilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.Gerekçeli kararın takdiri indirim uygulanmasına ilişkin bendinde Kanun maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

3.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip, katılan ... ile birlikte vekalet ücretinin hangi kurum lehine takdir edildiğinin belirtilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.