Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/3418 K.2022/14912

6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan sanık Hüseyin Keklik'in, anılan Kanun'un 93/1, 93/2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2019/487 esas, 2021/19 sayılı kararı ile;

adı geçen sanığın aynı suçtan 6831 sayılı Kanun'un 93/1 ve 93/2. maddeleri uyarınca 20 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/11/2019 tarihli ve 2019/381 esas, 2019/892 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04/02/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2022 tarihli ve KYB. 2022-23669 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın Anayurt Mahallesi Kovanlık mevkii üzerinde bulunan 219 nolu orman bölmesinde 25/02/2019 tarihinde gerçekleştirdiği işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle sanık hakkında Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/487 esas sayılı dosyasında üzerinden yapılan yargılamada, iddianame düzenleme tarihinin 18/06/2019 olduğu, sanığın yine aynı mevkii üzerinde 01/04/2019 tarihinde gerçekleştirdiği işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle sanık hakkında Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/381 esas sayılı dosyasında yapılan yargılamada, iddianame düzenleme tarihinin 30/04/2019 olduğu,

her iki suçun da 30/04/2019 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu ve suç tarihlerinin yakınlığı dikkate alınarak, bu eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından,

dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;