Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/3890 K.2026/125

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

1-5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinde yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle,

sanığa gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını hüküm verilinceye kadar ödemesi halinde cezasında 1/2 oranında indirim yapılacağı hususunun ihtar edilmesi gerekirken yakalama emri üzerine alınan 13.07.2021 tarihli ifadesi sırasında 90 günlük süre verilmesi suretiyle sanığın yanıltılması,

2- Suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545, 72 42... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla, aynı Kanun'un 3. maddesinin 5., 10. ve 23. fıkralarının mukayesesi yapılıp ilgili tüm hükümlerinin olaya ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanunun belirlenmesi suretiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi gereği cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, ek savunma hakkı tanınmadan aynı Kanun'un 3/5. ve 3/10. maddeleri uyarınca hüküm tesisi, 6-5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi müessesesine ilişkin objektif ve subjektif koşullar yönünden bir değerlendirme yapılarak erteleme hususunda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "Sanığın kamu zararını karşılamadığı anlaşıldığından..." şeklinde yasal olmayan gerekçe ile hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi ve 3/1. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınıp, orantılık ölçütü de gözetilerek sanık hakkında hakça ceza tayini yerine, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde, orantısız olarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle en üst sınırdan temel cezanın belirlenmesi,