Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/4293 K.2022/11912

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçirilen kaçak eşyanın miktarına göre, sanık hakkında temel cezada TCK’nun 61. maddesi uyarınca teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerekirken, alt sınırdan hüküm kurmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, bozma öncesi hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin; doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında TCK'nun 52/2. madde ve fîkrası yerine TCK’nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Bozma öncesi hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay bozma ilamının sanık lehine olduğu gözetilmeksizin, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca bozulmasına ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 322.maddesi uyarınca;

1- Hükmün 1. maddesinin 2. bendindeki "62. maddesine" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine gelmek üzere "62/1. maddesine" ibarelerinin eklenmesi,

2- Hükmün 1. maddesinin 4. fıkrasındaki "TCK.nun 52." ibaresinin çıkartılarak yerine, "TCK’nun 52/2." ibaresinin eklenmesi,