Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/4358 K.2025/16600

Sanıklar hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında verilen beraat kararı ile nakil aracının sahibine iadesi kararına yönelik olduğu, sanık ... hakkında ise aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmıştır.

I- Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde, Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle nakil aracının iadesine ilişkin hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II- Sanık ... Hakkındaki Beraat Kararına Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde,

Olay tarihinde, güvenlik güçleri tarafından sanık ...'in de içinde bulunduğu 06... plaka sayılı aracın virajı hızlı bir şekilde dönmüş olması sebebiyle şüphelenilerek takibe alınmasının ardından, aracın bir ikametin bahçesinde park halinde iken görüldüğü, araç içerisinden sanık ... ile birlikte diğer sanık ...'in indikleri, aracın arka koltukları üzerinde örtünün kenarından görünür vaziyette toplam 9500 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmesi şeklindeki olayda, sanık ...'un suçta kullanılan nakil aracının içerisinde olduğunun tutanak ile sabit olduğu,

ele geçen gümrük kaçağı sigaraların miktarı itibarıyla sanığın sigaralardan haberinin olmamasının mümkün olmadığı gibi kaçak sigaraların miktarı, ele geçirildiği yer ve olayın oluş şekli dikkate alındığında akraba olan sanıkların iş birliği içerisinde müsnet suçu işledikleri tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu gözetilerek, sanığın atılı suçtan mâhkumiyeti yerine suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III- Sanık ...'in Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 30.05.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 06.04.2015 olduğu,

Yapılan UYAP sorgulamasında Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 2025/4929 Esas sayılı (Kozluk 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/90 Esas sayılı) dosyasında suç tarihinin 24.07.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 07.04.2015 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.