Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/4693 K.2025/12933

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında hem adli para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51. maddesine göre adli para cezasının ertelenemeyeceği halde Mahkemece erteleme kararı verilirken hiç bir ayrım yapılmaması ve 5237 sayılı Kanun'un 51/7-8. maddelerinin ihtaratına karar verildiği halde uygulama maddelerinin gösterilmemesi,

2.Sanık hakkında verilen erteli hapis cezası kısa süreli olduğu halde 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.