KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2022/5501 E., 2026/846 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2026
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/1498 E., 2022/71 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Suç tarihleri
- 06.04.2015, 28.04.2015
- Hüküm
- Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dava dosyasının iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5., 3/10. maddeleri uyarınca temel ceza belirlendikten ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi uyarınca cezada artırım yapıldıktan sonra, 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak; Suça konu kaçak sigaraların tamamı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek sigara numunelerinin müsaderesine karar verilmesi ve müsadere kararı verilirken 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesinin dördüncü fıkrasının gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/5501, K. 2026/846, 4 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama