Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/6523 K.2023/2587

Sanığın karar tarihinde cezaevinde olmadığı halde, kararın en son adres olarak beyan ettiği 'Yeni Mah. 287. Sk. No:18 İç ... No:4 Gölcük/ KOCAELİ' adresine tebligat yapılması gerekirken gerekçeli kararın cezaevi adresine tebliğ edildiği sanığın firar ettiği gerekçesiyle bulunamadığı ve buna istinaden kesinleştirme işleminin yapıldığı, cihetle sanığın yokluğunda verilen hüküm, sanığın bilinen en son adresinden farklı bir adrese tebliğe çıkartılarak 7201 sayılı Kanun'un 21 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmiş ise de tebligatın usulsüz olduğu bu nedenle mahkemece yapılan kesinleştirilme işleminin hukuki değerden yoksun ve sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu aynı Kanun’un 317 nci

maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gölcük (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.06.2014 tarihli ve 2014/144 Esas, 2014/329 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 108 ... maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sanığın mükerrir sayılmasına karar verilmiştir.

2.Gölcük (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.06.2014 tarihli ve 2014/144 Esas, 2014/329 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 20.02.2017 tarihli ve 2016/11266 Esas, 2017/1391 Karar sayılı ilâmıyla; ''1-02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme sonucu 6831 sayılı Kanunu'nun 108/1. maddesinde öngörülen suçun önödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması gerekmesi,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2017 tarihli ve 2017/120 Esas, 2017/511 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 108 ... maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 25 gün hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sanığın mükerrir sayılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesine göre hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.06.2022 tarihli ve 7 - 2022/70286 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; esas ve usule aykırı karar verildiğine, duruşmalarda Cumhuriyet savcısının bulunması gerektiğine, lehte ve aleyhte yargılamada etki edilmediğine ve talebin kabulü ile olağanüstü kanun yararına bozma yoluna başvurduğu gerekçesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.15.01.2014 tarihinde Kadırga Toplu Koruma ekibinin karayolunda petrol ofisi önünde içinde odun yüklü olduğu 41 EV 702 plakalı minibüsün durdurulup nakliye sorulduğunda sanığın nakliyesinin olmadığını, odunları yakması için ablasına götürdüğünü, evrağı aceleyle çıktığı için yanına almadığını ve suç olduğunu bilmediğini beyan etmesi üzerine kaçak orman emvalini nakliyesiz nakletme suçundan

sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın mahkemeye sunmuş olduğu nakliye tezkeresinin tarihi 23.11.2013 tarihli olup, suç tarihinden önceki bir tarihe ait olduğu anlaşılmıştır.

3.Mahkemece emval üzerinde yapılan keşif sonucunda orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, ele geçen emvalin yakacak vasıflı meşe odunu olduğu, motorlu testere ile kesildiği, bu şekilde kesilen bir ağacın hayatiyetini kaybedeceği ve emvalin değerinin 120,00 TL olduğu belirtilmiştir.

4.Sanık bozma öncesinde alınan savunmasında, nakliye tezkeresinin olduğunu, aynı gün sevk işleminin yapılamadığını, o sebeple sonraki tarihte yaptığını, tezkerenin bulunduğu bölme kayın ağacı olsa da diğer ağaç tiplerinin de karıştığı, aracının camlarının açık olduğunu ve gizli kapaklı iş yapmadığını, suçsuz olduğundan beraatine karar verilmesi gerektiğini beyan etmiş, bozma sonrası savunması alınmamıştır.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

5728 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanunun 108 ... maddesinin üçüncü fıkrasında suçun konusunu oluşturan orman ürünlerinin değerinin azlığı göz önünde bulundurularak verilecek cezaların yarısına kadar indirilebileceği düzenlenmiş olmasına göre, sanık hakkında anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2017 tarihli ve 2017/120 Esas, 2017/511 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,