Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/774 K.2025/16966

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Suç tarihi itibarıyla dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin "pek hafif" olduğu gözetilerek, 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/23. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması hâlinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenleme gereğince sanık hakkında verilecek cezada indirim oranının 1/2'den fazla olmak üzere 2/3 arasında takdir edilmesi gerekirken hafif değerde kabul edilerek 1/3 oranında indirim yapılarak kanunî sınırın dışına çıkılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2.Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verildiği belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesi çerçevesinde hapis cezası yönünden erteleme kararı verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.