Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/8118 K.2024/8832

Sanıklar hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I.TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri; atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz sebepleri; yalnızca araçta şoför olduğuna, akaryakıtın diğer sanıklara ait olduğuna, kendisinin onların çalışanı olduğuna, suçu üstlenmesini istediklerine, bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle bozmanın temyiz etmeyen sanığa sirayeti mümkün olmadığından tebliğnamedeki bu yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yol kontrol ve arama noktasında sanık ...'in sevk ve idaresindeki araçta, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, kasa kısmında bulunan bidonlar içerisinde 6.400 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği, sanığın akaryakıtın kamyonun arkasından gelen otomobildeki şahıslara ait olduğunu belirtmesi üzerine durdurulan aracın sanık ...'in sevk ve idaresinde olup araçta inceleme dışı sanık ...'ün bulunduğu, kamyonun ve otomobilin ...'e ait olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'in savunmasında; olay tarihinde ...'ün yanında çalıştığını, kamyonla Hatay'a gittiklerini, sanık ... ve sanık ...'in başka bir özel otomobille geldiklerini, mazotu ...'in aldığını, kendisinin zaten mazot alacak parası olmadığını, yol boyu kendisine eskortluk ettiklerini, Hatay-Belen-İskenderun-Ceyhan üzerinden otoban yolu kullanarak Adana'ya geldiklerini, ...'in yönlendirmesiyle Kozan yoluna döndüğünü, ...'in mazotu köyüne götürüp kullanacağını bildiğini beyan ettiği görülmüştür.

Sanık ...'in savunmasında; suçlamayı kabul etmediğini, mazotla alakası olmadığını, diğer sanıkları tanıdığını, sanık ...'in gece kendisini aradığını, kamyon arızasından bahsettiğini ve birlikte gittiklerini, arızayı giderdikten sonra ...'le beraber döndüklerini beyan ettiği görülmüştür.

İnceleme dışı sanık ...'ün savunmasında; sanık ...'in kendisinin yanında çalıştığını, kamyonu emanet aldığını, gece arayarak aracın arıza yaptığını söylemesi üzerine kendisine ait otomobille yanına sanık ...'i de alarak birlikte gittiklerini, akaryakıttan bilgisi olmadığını, sanık ...'in aldığını beyan ettiği görülmüştür.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır. Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, dosyada mevcut deliller ile tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak.

1.Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp,

aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin,

söz konusu maddenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle ancak anılan Kanun uyarınca belirlenecek temel cezaya tatbik edilebileceği gözetilmeden, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'a göre belirlenen temel cezadan sonra uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, 3.Sanıklardan 6.400 litre kaçak akaryakıt ele geçirilen olayda.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61 inci maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya kapsamına göre sanıkların benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz eden fiilleri, eylem ile ceza arasındaki denge gözetildiğinde teşdidi gerektirdiği halde, sanıklar hakkında hapis cezasında alt sınırdan uzaklaşılmadan ceza tayini,

4.15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, sanıkların kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık müessesesinden yararlanabilmeleri için mahkemece kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında yer alan dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar tutarı ödemeleri hususunda ihtarat yapılması ve ödeme yapmaları halinde,

soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca daha önce sanıklara bu hususta ihtar yapılmamış olduğu da gözetilerek cezalarında 1/2 oranında indirim yapılacağının bildirilmesi gerektiği cihetle; kovuşturma aşamasında yapılan ihtaratta indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken 1/3 olarak bildirilerek sanıkların yanıltılması ve ödeme yapılmadığından bahisle haklarında ilgili hükümlerin uygulanmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR