Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/8280 K.2025/15541

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/3. maddesindeki ''İkinci fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde uygulanmaz'' şeklindeki düzenlemeye göre, etkin pişmanlık hükümlerinden istifade şartı olarak failin kaçakçılık suçundan mükerrir olmaması gerektiği, sanığın adlî sicil kaydında bulunan ve 5607 sayılı

Kanun'un 5/3. maddesi kapsamında kabul edilen Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/231 Esas, 2013/503 Karar sayılı dosyasında, eylemin suç tarihi itibarıyla 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8/4. maddesi kapsamında bulunduğu, 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun kaçakçılık suçu olmadığı gözetilmeyerek adlî sicil kaydında yer alan 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin ilamın etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına engel olduğu şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında etkin pişmanlık indirimi yapılmayarak fazla ceza tayin edilmiş olması,

2.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi yerine, 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3.Sanık hakkında hem hapis, hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

4.24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği;

hükmün değer hafifliğine ilişkin bendinin devamına "Soruşturma aşamasında usulüne uygun şekilde etkin pişmanlık ihtaratı yapılan sanığın kovuşturma aşamasında etkin pişmanlıktan faydalanmak istediğini bildirip suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını yatırdığı anlaşıldığından 5607 sayılı Kanun'un 5/2-b maddesi gereğince cezasının 1/3 oranında indirilerek sanığın 8 ay hapis ve 1 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," cümlesinin eklenmesi,

hükmün takdiri indirime ilişkin bendinde yer alan "10 ay hapis" ibaresinin çıkartılarak yerine "6 ay 20 gün hapis" ibaresinin ve "TCK 62." ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 62/1." ibaresinin eklenmesi, hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendinde yer alan "cezasının" ibaresinin çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ibaresinin eklenmesi,

hükmün hak yoksunluklarına ilişkin bendinin hükümden çıkarılarak yerine "15.04.2020 tarihli, 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek,

5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" cümlesinin eklenmesi ve hükmün gümrüklenmiş değerin iki katı tutarının sanığa iadesine ilişkin bendinin hükümden çıkartılması ile sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün,