Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/9232 K.2022/16793

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.

5271 sayılı CMK'nun 116-119. maddelerinde arama kararının hangi hallerde ve ne şekilde alınacağı kanun koyucu tarafından açıkça düzenlenmiş olup ve dava konusu kaçak eşya hakkında mahkemece verilmiş bir arama kararı olmaksızın olay tutanağına göre istihbari bilgi üzerine kolluk görevlilerinin kargodan çıkan sanığın yanına giderek elindeki kutuda ne olduklarını sorduklarının, sanığın cep telefonu olduğunu beyan üzerine kutudan toplam 50 adet kaçak cep telefonunun ele geçtiği olayda, sanık tarafından rızaen teslim edildiği belirtilmiş ise de; sanığın cep telefonlarının kaçak olduğunu bilmediğini belirtmesi karşısında;

sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1 madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,