Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/9362 K.2024/235

Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.01.2014 tarihli ve 2013/720 Esas, 2014/753 Karar sayılı kararının (Kapatılan Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 28.01.2014 tarihli ve 2013/1204 Esas, 2014/8 Karar sayılı kararı) sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen ikinci fıkrasındaki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükmüne aykırı olarak,

yokluğunda verilen hükmün sanığın sorgusunda bildirdiği ve daha önce usulüne uygun bir tebligat yapılmayan adresine 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre yapılan tebliğ ve bu tebliğ esas alınarak hükmün kesinleştirilmesi işlemleri usulsüz ise de, 7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesindeki "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." hükmü uyarınca, sanığın yargılamanın yenilenmesi talebi mahiyetinde kabul edilen 28.12.2015 tarihli dilekçesinde.

(Kapatılan) Dağ, Komando Okulu ve Eğitim Merkezi Komutanlığı Askeri

Mahkemesinin, 28.01.2014 tarihli ve 2013/1204 Esas, 2014/8 Karar sayılı kararının kesinleştiğini ve cezasının infaz edilmekte olduğunu belirtmesi karşısında; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra, öğrenme üzerine verilmiş 29.12.2017 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile temyiz isteğinde bulunulduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,