Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/9406 K.2025/16589

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/22. (7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 3/23) maddesinin aynı Kanun'un 4. maddesinde sayılan nitelikli hallerden olmaması nedeniyle, 65 45... sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesi yollamasıyla, 3/5 ve 3/10. maddeleri uyarınca uygulama yapıldıktan sonra, sırasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi, 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uygulanarak cezanın belirlenmesi yerine, 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinin, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinden önce uygulanması suretiyle kanun maddelerinin uygulanma sıraları karıştırılarak hüküm tesisi sonuca etkili görülmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

Ele geçen kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.