Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/96 K.2024/2057

Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2016 tarihli ve 2013/690 Esas, 2016/31 Karar sayılı kararının, şikâyetçi ve suçtan zarar gören kurum vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen, Gümrük İdaresinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı,

2.Usulüne uygun davetiye ile duruşmadan haberdar olduğu halde katılma talebinde bulunmayan Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu'nun 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla,

Gümrük İdaresi vekilinin ve Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteklerinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un

8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,