Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/9684 K.2023/546

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, zimmet fiillerinin tespit edildiği tarih itibariyle, sanığın 42 müşterinin hesaplarından müştekilerin bilgisi dışında bir kısmını müşterilerden boş olarak alınan dekontlarla bir kısmını ise müştekilerin adına sahte imzalar atarak müşterilerin hesaplarında işlemler yapmıştır.

Bir kısım banka müşterisinin hesabından çekilen parayı doğrudan kendisine mal edindiği bir kısım müşterinin hesabından çektiği parayı ise daha önce diğer müşterinin hesabından çektiği parayı yatırmada kullandığı ve hesaplar arasında sürekli olarak müşterinin bilgisi dışında işlemler yaparak 2.954.979,44 TL.'yi zimmetine geçirdiği , bu miktarın 167.255,00 TL sinin nitelikli zimmet kapsamında bulunduğu sanığın, mudi hesaplarına, idari soruşturmadan önce 257.310,67 TL tutarında iadede bulunduğu cihetle; bu durumun sanık lehine yorumlanarak,

ödemenin nitelikli zimmete konu fiil nedeniyle yapıldığı ve ödenmeyen tutarların ise basit zimmetin konusunu oluşturan eylemlere ilişkin olduğunun kabulüyle, nitelikli zimmete konu eylemlerin konusunu oluşturan tutarların tamamının, soruşturmadan önce ödendiği kabul edilerek, nitelikli zimmet nedeniyle, sanık hakkında yalnızca gün para cezası tayiniyle yetinilmesi gerekirken, 5411 sayılı Yasanın 160/2. maddesi uyarınca, belirlenen temel adli gün para cezasının, miktarı bakımından bankanın uğradığı zararın 3 katından az olamayacağı gerekçesiyle, yazılı şeklide adli para cezasının fazla tayini,

Yasaya aykırı, katılan Banka vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK'nun 303/1. maddesi uyarınca,

Hükmün 1. fıkrasına, hükmün 5. fıkrası olan "5411 sayılı Bankacılık Kanunun 160/2 maddesi gereğince adli para cezasının zararın 3 katından az olmayacağı ön görülmüş olduğundan nitelikli zimmet miktarı olan 167.255,00 TL banka zararının 3 katı 501.765,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkrasının çıkartılması ve devamında yer alan "501.765,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesinin "8.320 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" ifadesi ile değiştirilmesi bundan sonraki fıkraların buna göre sirayet ettirilmesi suretiyle HUKUKA AYKIRILIĞIN DÜZELTİLMESİ SURETİYLE TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,