Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/9918 K.2024/5998

Kabahatli hakkında, 6458 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, 4 kez 1.144,00 TL idari para cezası uygulanmasına karar verilmiştir.

Kabahatli tarafından bu karara karşı başvuruda bulunulduğu, Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.11.2018 tarihli ve 2018/3735 D.İş sayılı kararı ile başvurunun reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Konya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28.11.2018 tarihli ve 2018/6471 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.07.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB - 2022/104435 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.10.2022 tarihli ve KYB - 2022/104435 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1- Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/11/2018 tarihli ve 2018/3735 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, 6458 sayılı Kanun'un 102/2. maddesinde yer alan "Geçerli seyahat belgesi, Türkiye Cumhuriyeti yetkili makamlarından verilmiş yabancı kimlik kartı, ikamet izni veya geçerli yol izin belgesi olmayan yabancı

şahısların ülkeye girmesine, ülkeden çıkarılmasına, ülke içinde herhangi bir araç veya binek hayvan vasıtasıyla veya yaya olarak seyahat etmesine imkân sağlayan kişilere, kanunlarda ayrıca suç olarak tanımlanmayan eylemler nedeniyle tespit edilen her bir yabancı sayısınca bin Türk Lirası idari para cezası verilir" şeklindeki düzenleme ve somut dosya kapsamına göre,

Konya ile Kadınhanı arasında yolcu taşımacılığı yapan kabahatlinin onyedi (17) koltuk sayılı aracında seyir halinde yakalanan dört (4) yabancı uyruklu kişiden biri olan ...'ın Yozgat Valiliği tarafından verilmiş yabancı kimlik numaralı kayıt belgesine sahip olduğu nazara alındığında, bu belgenin anılan Kanun'un 102/2. maddesinde sayılan ikamet izni niteliğinde olduğu gözetilmeksizin söz konusu kişi bakımından itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

2- Konya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 28/11/2018 tarihli ve 2018/6471 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede, Muteriz hakkında Konya Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 29/05/2017 tarihli ve 1791, 1792, 1793 ve 1794 sayılı idarî para cezası karar tutanakları ile ayrı ayrı 4 kez 1.144,00 Türk lirası olarak uygulananan idarî para cezalarına yönelik başvurunun reddine dair Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08/11/2018 tarihli ve 2018/3735 değişik iş sayılı kararının, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 28/10. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle anılan karara yönelik itirazın usulden reddi yerine, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

3-6458 sayılı Yasanın 3/1-aa maddesinde taşıyıcının “Taşıyıcı: Yabancı uyruklu yolcuları taşıyan kara, hava, deniz ve demiryolu taşıtlarının gerçek veya tüzel kişi olan sahiplerini veya ticari kara, hava, deniz ve demiryolu işletmecilerini,” şeklinde tanımlandığı, aynı Yasanın 102/1-d maddesinin “98 inci maddenin birinci ve ikinci fıkralarında yer alan yükümlülüklere uymayan taşıyıcılar hakkında, fiil suç oluşturmadığı takdirde, bin Türk Lirasından onbin Türk Lirasına kadar,” şeklinde olup, burada atıf yapılan 98. maddenin birinci ve ikinci maddelerindeki düzenlemelerin ise salt yabancıları taşıyan taşıyıcılara yönelik olduğu,

somut olayda ise kabahatlinin Konya-Kadınhanı arasında dolmuşla taşımacılık yaptığı, dosyada mevcut 17.06.2018 tarihli tutanağa göre araçta Türk yolcular yanında 4 Afganistan uyruklu yolcu bulunduğu, şahısların iyi derecede Türkçe konuştuklarının belirtildiği, dolayısıyla kabahatlinin taşıma faaliyetinin salt yabancıları taşımaya özgülenmiş olmadığı, bu itibarla da kabahatli hakkında 6458 sayılı Yasanın 98/1 ve 102/1-d maddelerinde düzenlenen kabahatin uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İdari para cezalarının miktarları nedeni ile Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 08.11.2018 tarihli ve 2018/3735 D.İş sayılı kararı kesin olup, bu karar itirazen esastan incelenerek verilen Konya 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28/11/2018 tarihli ve 2018/6471 D.İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (3) numaralı istem yönünden; Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (3) numaralı isteminin KABULÜNE,

2.Konya 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin, 08.11.2018 tarihli ve 2018/3735 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca, kabahatli hakkında uygulanan ve 29.05.2017 tarihinde tebliğ edilen 1791, 1792, 1793 ve 1794 sıra sayılı idari para cezası karar tutanakları ile uygulanan idari para cezalarının İPTALİNE,

4.Bozma sebebine göre kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (1) ve (2) numaralı istemler yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,