Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/10436 K.2023/9737

Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2020/1041 Esas, 2021/2506 Karar sayılı kararının, katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli, 2015/113 Esas, 2016/373 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden 25.05.2016 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Sanık müdafiinin 15.06.2016 tarihli eski hale getirme talepli dilekçe verdiği, Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2016 tarihli ek kararı ile eski hale getirme talebinin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Sanığın Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden 21.06.2016 tarihli dilekçesi ile Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/113 Esas, 2016/373 Karar sayılı asıl kararının usulsüz kesinleştiğini belirterek temyiz dilekçesi verdiği, Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2016 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin süresinde olmadığından reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Sanığın 22.06.2016 tarihli ek

kararın tebliği üzerine süresinde eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi verdiği, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemi 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince Yargıtayca karara bağlanacağı gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından tebliğname düzenlenmesi gerekirken, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin son cümlesi uyarınca lehe yasa değerlendirilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iade edildiği, iade üzerine yerel mahkemece 2020/1041 Esas, 2021/2506 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gerçekleştirilen 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin son cümlesi uyarınca lehe yasa değerlendirilmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine iade işlemi ile bu işlem doğrultusunda kurulan 2020/1041 Esas, 2021/2506 Karar sayılı kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek, Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2015/113 Esas, 2016/373 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın eski hale getirme talebini de içerir şekilde verdiği 21.06.2016 havale tarihli temyizi üzerine mahkeme tarafından 22.06.2016 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine dair karar verilmiş ise de; temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemi 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen ret kararı hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup kaldırılarak;