KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/10886 E., 2025/2318 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/160 E., 2022/1602 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
532 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bozma
Tuzluca Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2016 tarihli ve 2016/76 Esas, 2016/292 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci
Bozma üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2022/160 Esas, 2022/1602 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesi yollamasıyla
3/5, 3/10, 3/22, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 51, 52/2. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ve 20,00-TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Vekilinin Temyiz İstemi, sanık hakkında alt sınırdan ceza belirlenmesinin ve hapis cezasının ertelenmesinin, gümrük kaçağı eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif olarak kabul edilerek sanığın cezasında fazla indirim yapılmasının, suç eşyasının taşınmasında kullanılan nakil aracının müsadere edilmemesinin ve kurumları lehine eksik vekalet ücreti verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, açıklanan ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 17.01.2024 tarihli ve 2023/7-302 Esas, 2024/7 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; etkin pişmanlık ihtarı yapılan sanığın, ödeme iradesinde bulunmaması karşısında, sanığın yanıltılmış sayılamayacağı cihetle, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya kapsamından, 28.02.2016 günü saat 10.30 sıralarında Tuzluca Sulh Ceza Hâkimliğinin 2016/32 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden emniyet görevlilerince yapılan uygulama esnasında, sanık ...'nın sevk ve idaresindeki ...plakalı araçta yapılan aramada, aracın sağ arka koltuğunda bir adet karton kutuda ve aracın ön koltuğu ile arka koltuğu arasında, yerde siyah bir poşet içerisinde ele geçen gümrük kaçağı 27 karton sigaranın miktarı dikkate alındığında, Dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre sanıkta ele geçirilen sigaraların şahsi kullanım miktarının üzerinde olduğu,
ticari amaç ve kasıtla bulundurulduğu ve bu kapsamda ticari amaçla kaçak olarak yurda sokulduğu cihetle, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,
katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/10886, K. 2025/2318, 12 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama