Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/12185 K.2025/4895

Kabahatli hakkında, 2918 sayılı Kanun'a muhalefet kabahatinden, Karabük (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 tarihli ve 2012/213 E., 2013/85 K. sayılı kararı ile sürücü belgesinin 5 yıl süreyle geri alınmasına karar verildiği, bu kararın 21.05.2013 tarihinde kesinleşmesine rağmen infazına 19.03.2021 tarihinde başlanması üzerine kabahatli tarafından zamanaşımı nedeniyle hükmün düşürülmesi ve işlemin iptali istemiyle başvuruda bulunulduğu, Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2012/198 E., 2013/365 K. sayılı ek kararı ile istemin reddine karar verildiği, kabahatlinin bu karara itirazı üzerine de Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/483 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 02.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/52491 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/52491 sayılı kanun yararına bozma isteminin;“Sanığın yokluğunda verilen Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2022 tarihli ek kararının, sanık müdafine 05/04/2022 tarihinde elektronik posta yoluyla gönderildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun elektronik tebligatı düzenleyen 7/a maddesine göre, elektronik yolla yapılan

tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılması gerektiği, bu durumda tebligatın 10/04/2022 tarihinde yapılmış sayılacağı, itiraz süresi olan 7 günlük yasal sürenin son günü olan 17/04/2022 tarihinin ise Pazar gününe isabet etmesi nedeniyle 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 39. maddesinde yer alan " (1) Gün ile belirlenen süreler, tebligatın yapıldığının ertesi günü işlemeye başlar.

(2) Süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. (3) Süre, ay olarak belirlenmiş ise tebligatın yapıldığı günün, son ayda sayı itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. Son bulduğu ayda sayı itibarıyla karşılığı olan gün yoksa; süre, ayın son günü mesai saati bitiminde sona erer.

(4) Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter." şeklindeki düzenlemeler uyarınca sürenin, tatilin ertesi günü olan 18/04/2022 tarihine kadar uzadığı ve sanık müdafii tarafından verilen 18/04/2022 tarihli itiraz dilekçesinin süresinde olduğu gözetilmeden, itirazın esastan incelenmesi yerine yazılı şekilde usulden reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR