Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/13238 K.2024/9635

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, sanığın suç işleme kastının olmadığına ve beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Olay tarihinde sanığın yolcu olarak bulunduğu yolcu otobüsünde önleme araması kapsamında yapılan aramada sanığa ait 246 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, Batman'dan satın aldığı sigaraları satmak için Bursa'ya götürdüğünü beyan etmiş, bozma sonrasında gümrüklenmiş değerin iki katı tutarı usulüne uygun olarak ihtar edilmiş, sanığın ödeme iradesi göstermediği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Mahkemenin 19.09.2013 ve 12.10.2021 tarihli mahkûmiyet kararları ile oluşan kesintiler nedeniyle temyiz inceleme tarihi itibarıyla 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi gereğince hükmedilen 1 yıl 6 ay hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 1.Sanığın temyizi üzerine Dairemizin 2017/15245 Esas - 2020/13950 Karar sayılı ilâmı ile bozulan mahkemenin 19.09.2013 tarihli ve 2013/127 Esas - 2013/476 Karar sayılı mahkûmiyet kararında, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca neticeten hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği cihetle sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesine aykırı davranılması,

2.Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (A) bendinin (6) numaralı fıkrasından sonra gelmek üzere "Mahkemenin 19.09.2013 tarihli ve 2013/127 Esas - 2013/476 Karar sayılı kararı ile hükmedilen hapisten çevrili 3.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan 80,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyetin yalnızca sanığın temyizi üzerine bozulduğu cihetle,

sanığın cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek birer ay ara ile 10 eşit taksitle 3.000,00 TL ve 80,00 TL adlî para cezası olarak infazına" fıkrasının eklenmesi, sonraki fıkraların buna göre sirayet ettirilmesine, hükmün (15) numaralı fıkrası çıkartılarak yerine "24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un