KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/13369 E., 2024/4133 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2024
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/94 E., 2022/286 K.
- Suç
- 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, müsadere
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesi talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Gerekçeli karar başlığında "31.07.2015" olan suç tarihinin "06.10.2015" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Sanığa ait iş yerinde, alınan adli arama kararlarına istinaden zincirleme suç hükümleri kapsamında 23.07.2015 ve 31.07.2015 tarihlerinde yapılan aramalarda, satışa hazır vaziyette bandrolsüz kitaplar ele
geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrasının Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle aynı Kanun'un 81 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,
eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/13369, K. 2024/4133, 18 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama