Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/13393 K.2025/131

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mükerrir olduğu anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, aleyhte temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, 12.05.2015 tarihli savunmasında, duruşmalara gelmek istemediğini açıkça beyan ettiğinin görülmesi, dosyanın geçirdiği safahat dikkate alındığında, tutanak tanıklarının dinlenmesinin yargılamaya fayda sağlamayacağının anlaşılması ve sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu' nun 251. maddesi uyarınca sonuç cezada 1/4 oranında indirim yapıldığının anlaşılması karşısında, Tebliğnamede yer verilen bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasına ilişkin taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adlî para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.