Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/13748 K.2024/2786

kaldırılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/207 Esas, 2021/37 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan anılan Kanun'un 3 ncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci ve 52 nci maddesinin ikinci fıkraları gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 nci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı, Gümrük İdaresi vekili tarafından vekalet ücreti yönünden yapılan itirazı değerlendiren mercii Eskişehir 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2021 tarihli ve 2021/413 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile anılan kararı kaldırılmasına kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.08.2022 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112969 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyasının Daireye gönderilmesi üzerine, Dairemizin 28.11.2022 tarihli ve 2022/11292 Esas, 2022/17146 Karar sayılı ilamıyla görüş alınmak üzere tevdii kararı verilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57462 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112969 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“..İtiraz merciince vekâlet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüyle anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına, gereği için dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" şeklindeki düzenleme ile söz konusu eksikliğin itiraz merciince giderilebilecek eksikliklerden olduğu nazara alınarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kaldırılmadan, itiraz konusu hakkında bir karar vermesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçelere dayandığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57462 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 23/11/2020 tarihli ve 2020/2240 esas, 2020/17656 karar sayılı ilamında "...somut olayda, sanığın üzerine atılı suçun niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın ...

CMK'nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA..." şeklinde belirtildiği üzere, somut olayda, sanığın üzerine atılı suçun niteliği ve tarihi itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan ... vekilinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itiraz hakkı bulunmadığı gözetilmeden, itirazın reddi yerine kabulüne yazılı olarak karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2022 tarihli ve KYB-2022/112969 sayılı kanun yararına bozma istemi yönünden; Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında da belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamayacağı belirlenmekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57462 sayılı kanun yararına bozma istemi yönünden; Kanun yararına bozma müessesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2022 Tarihli Kanun Yararına Bozma İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde yer alan (A) paragrafında açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2023 Tarihli Kanun Yararına Bozma İstemi Yönünden 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Eskişehir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.04.2021 tarihli ve 2021/413 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,