Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/13879 K.2024/8609

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Yerel mahkemece 20.02.2014 tarihinde sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği, anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizce 05.06.2018 tarihli ilâmı ile hükmün bozulduğu, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda 06.03.2019 tarihinde sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 11.04.2019 tarihinde itiraz edilmeksizin usulünce kesinleşmiş olduğu ve 5 yıllık denetim süresinin başladığı, İzmir

51. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2012 tarihli yazısı ile sanığın denetim süresinde 22.11.2020 tarihinde işlediği görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyetine karar verildiğinin ve bu kararın kesinleştiğinin ihbarı üzerine, mahkemece dosyanın yeniden alınarak açıklanması geri bırakılan hükmün 01.03.2023 tarihinde aynen açıklandığı anlaşılmış olup, dosya arasında yer alan İzmir

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2021 tarihli ve 2020/540 Esas, 2021/34 Karar sayılı ilâmının ve Ulusal Yargı Ağı Projesi Bilişim sisteminden temin edilen kesinleşme şerhinin incelenmesinde; sanığın İzmir

51. Asliye Ceza Mahkemesinin ihbarına konu 22.11.2020 tarihli görevi yaptırmamak için direnme suçundan önce, denetim süresi içinde 22.04.2019 tarihinde 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçunu işlediği ve buna ilişkin mahkûmiyet kararının 06.09.2021 tarihinde kesinleşmiş olduğu ancak bu kararın mahkemesince inceleme konusu dosyaya ihbar edilmediği,

dolayısıyla denetim süresinde işlenen ilk suçun 22.04.2019 tarihinde işlenmiş olduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının kesinleşmesiyle duran zamanaşımı süresinin, denetim süresinde işlenen ikinci suç tarihi olan 22.11.2020 tarihinde değil ilk suç tarihi olan 22.04.2019 tarihinde yeniden işlemeye başladığı anlaşılmakla.

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanık hakkında 06.03.2019 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 11.04.2019 tarihinde kesinleştiği ve zamanaşımı süresinin durduğu,

denetim süresi içerisinde sanığın 22.04.2019 tarihinde suç işlediği ve zamanaşımı süresinin tekrar işlemeye başaldığı, buna göre zamanaşımını kesen son işlem olan 20.02.2014 tarihli mahkûmiyet kararı itibarıyla zamanaşımının durduğu süre düşüldükten sonra, olağan zamanaşımı süresinin karar tarihinden önce tamamlanmış olduğu gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,