Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14333 K.2025/2005

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk derece

Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2016 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Anılan kararın katılanlar vekilleri ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 05.04.2017 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine, eşya müsaderesine karar verilmiştir. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.10.2021 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir. Bozma üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 06.07.2022 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın 10.08.2022 ve 23.09.2022 tarihli temyiz dilekçelerindeki temyiz isteği; işlemediği bir suçtan dolayı hakkında mahkûmiyet kararı verilerek mağduriyetine sebep olunduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,