Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14934 K.2024/2415

Sanık hakkında Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2019 tarihli ve 2018/348 Esas, 2019/239 Karar sayılı kararı ile 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan hükmün temyiz edilmeden 08.11.2019 tarihinde kesinleşmesi üzerine hükmün infazı sırasında yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun kapsamında getirilen düzenlemelerden dolayı yapılan uyarlama yargılaması sonucunda Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2021 tarihli ve 2020/376 Esas, 2021/456 Karar sayılı kararı ile önceki hükmün ortadan kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılmasına karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58568 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58568 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre; sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet suçundan, anılan Kanun'un Ek 5/1. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, müsnet suça ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 66. maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu,

olağanüstü zamanaşımı süresinin de 12 yıl olduğu nazara alındığında, dava konusu olayda, suç tarihinin 11/08/2007 olduğu ve suç tarihinden anılan kararın verildiği 04/09/2019 tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.'' şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABÛLÜNE,

2.Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2019 tarihli ve 2018/348 Esas, 2019/239 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, suça konu kaçak akaryakıtın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,