Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14973 K.2025/6452

Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 36/3-a ve 91. maddelerine muhalefet etmekten dolayı kabahatli ... hakkında 1.484,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Şanlıurfa Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 01.12.2013 tarihli ve GR 992094 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan başvurunun, idari para cezası karar tutanağının arşiv saklama süresi olan 5 yıl dolduğundan bahisle imha edildiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına dair Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.09.2022 tarihli ve 2022/933 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 31.10.2022 tarihli 2022/3373 değişik iş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61603 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.06.2023 tarihli ve KYB-2023/61603 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre; kabahatlinin başvurusunu inceleyen Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Hâkimliğince, idari para cezası karar tutanağının arşiv saklama süresi olan 5 yıl dolduğundan bahisle

imha edildiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Şanlıurfa Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün 15/04/2022 tarihli yazısında, trafik idari para cezası karar tutanağının kabahatliye tebliğ edildiğine ilişkin bir bilgi verilmediği ve idari para cezası karar tutanağı evraklarının arşiv saklama süresi olan 5 yıl dolduğundan bahisle imha edildiği , kabahatlinin ise kendisine idari para cezası uygulandığına dair bilgiyi e-Devlet üzerinden yaptığı araştırma neticesinde öğrendiğini belirttiği,

dosyanın tetkikinde de bu idari para cezasının kabahatliye tebliğ edildiğine dair herhangi bir belge de bulunmadığı anlaşıldığından, kabahatlinin başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek başvurunun esastan incelenip bir karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesinde yer alan "Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde..." şeklindeki ifade ile ancak hüküm ve kararların kanun yararına bozma incelemesine konu olabileceğinin düzenlendiği, öte yandan kabahatler nedeniyle uygulanan îdari yaptırım kararlarına karşı yapılan başvurular üzerine başvuruyu inceleyen Sulh Ceza Hâkimlikleri tarafından yapılacak inceleme sonucunda verilecek karar türlerinin 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 28. maddesinin birinci ve sekizinci fıkralarında sayıldığı,

bu düzenlemeler ışığında, Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Hâkimliği tarafından idarî yaptırım kararına yönelik başvuru üzerine verilen "karar verilmesine yer olmadığı" şeklindeki karara, ne 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinde sayılan hüküm türleri arasında ne de 5326 sayılı Kanun'un 28. maddesinde sayılan karar türleri arasında yer verilmediği gibi itiraz yasa yoluna tabi bir karar olduğundan da bahsedilemeyeceğinden,

gerek başvuru üzerine verilen Şanlıurfa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.09.2022 tarihli ve 2022/933 değişik iş sayılı kararı gerekse anılan karara itiraz üzerine verilen Şanlıurfa 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 31.10.2022 tarihli 2022/3373 değişik iş sayılı kararlarının kanun yararına bozma yoluyla incelenebilecek mahiyette kararlar olmadığı anlaşılmakla kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,