Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15558 K.2025/4640

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli ve 2021/371 Esas, 2021/724 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52,58 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2022/26 Esas, 2022/783 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine sanık hakkında atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi;

Mahkemenin maddi gerçeği tam olarak ortaya koymadan ve dosyadaki delillere rağmen verdiği kararın hatalı olduğuna, Ümit Çevarün ve sanığın içinde yer aldığı araçta arama emri ile yapılan aramada kol saatlerinin ele geçirildiğine, hukuka aykırı elde edilmiş herhangi bir delil bulunmadığına, marka hakkını ihlal eden fiillerin gerçekleştiğinin sabit olduğuna, arama sonucunda taklit olduğu bilirkişi raporu ile sabit olan ve ticari amaçla satışa sunulan kol saati ele geçirildiğine, Mahkemece re'sen araştırma ilkesinin yok sayıldığına, müsadere kararı verilmesine rağmen taklit ürünlerin sahibinin cezalandırılmamasının bozma sebebi olduğuna,

gerekli tahkikatın yapılmadığına, sanığın cezalandırılması veya eşya sahipleri tespit edilerek şüpheliler hakkında suç duyurusunda bulunulması gerektiğine ve hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, olay tutanağı, bilirkişi raporu, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,