Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15643 K.2024/1103

Sanık hakkında Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/454 Karar sayılı kararı ile 6831 sayılı Orman Kanunu’na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerdeki bina ile meyve ağaçlarının müsaderesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 26.05.2021 tarihinde kesinleştiği, sanık müdafiin müsaderenin infazının durdurulması talebi üzerine Mahkemenin 24.09.2021 tarihli ek kararı ile sanık müdafiin talebinin reddine karar verildiği,

ek karara sanık müdafiin itirazı üzerine Bursa 14.Ağır Ceza Mahkemesinin 18.10.2021 tarihli ve 2021/719 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne ve Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/454 Karar sayılı müsadere kararının infazının durdurulmasına kesin olmak üzere karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62090 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62090 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"1-Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/05/2021 tarihli ve 2021/133 esas, 2021/454 sayılı kararı yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz veya istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddî boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında, sabit görülen eylemi nedeniyle, mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilerek, suça konu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki taşınmazın 6831 sayılı Kanun'un 93/3. maddesi yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmiş ise de.

5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesindeki "Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen kararın ne olduğunun, uygulanan kanun maddelerinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurma ve tazminat isteme olanağının bulunup bulunmadığının, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir." biçimindeki düzenlemeye nazaran, mahkemesince denetime açık ve tereddüte yer vermeyecek biçimde bir hüküm kurulması gerektiği, incelemeye konu dosyada,

suç konu taşınmazın "Eşya Müsaderesi"nin düzenlendiği anılan Kanun'un 54. maddesinin hangi fıkrasına göre müsadere edildiğinin belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, sonuçları bakımından farklılık arz eden anılan Kanun'un 54. maddesinin birinci veya dördüncü fıkralarından birinin takdir edilerek müsadere hususunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde müsadereye esas yasal dayanak olarak sadece kanunun 54. maddesinin gösterilmesinde,

2-Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/10/2021 tarihli ve 2021/719 değişik iş sayılı kararı yönünden; Dosya kapsamına göre, sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde işgal ve faydalanma suçunu işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonunda, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi gereğince işgal edilen alanda bulunan sabit tesis niteliğindeki bir adet binanın müsaderesine karar verilmesini müteakip, sanık tarafından müsadere kararının infazının durdurulması talebinde bulunulması üzerine, merci Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesince müsadere kararının infazının durdurulmasına karar verilmiş ise de;

Sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içerisinde işgal ve faydalanma suçunu işlediğinden bahisle 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2. maddeleri uyarınca hapis cezasına mahkûm edildiği ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince de işgal edilen alanda bulunan sabit tesis niteliğindeki dört katlı binanın ve sekiz adet meyve ağacının müsaderesine karar verildiği,

benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 18/03/2021 tarihli ve 2020/3173 esas, 2021/3282 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün askıda olmasının suça konu orman alanına inşa edilen sabit tesis niteliğindeki dört katlı binanın ve sekiz adet meyve ağacının müsadere kararının da askıda olacağı anlamına gelmeyeceği, zira orman alanının işgal edilerek inşa edilen dört katlı binanın ve sekiz adet meyve ağacının; taklit ürün, uyuşturucu ve ruhsatsız silahın müsaderesinde olduğu gibi üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması,

alım ve satımının başlı başına suç oluşturduğu nazara alındığında, bu tür müsadere kararlarının askıda olmayıp derhal infazının gerektiği,

bu nedenle anılan eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsadere edilmesi gerektiği, aksi takdirde somut olayda, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresinde kasıtlı bir suç işlenmediği takdirde müsadere kararının hükümle birlikte ortadan kalkacağı ve sanığın orman alanında işgal ile inşa ettiği dört katlı binanın ve sekiz adet meyve ağacının kendisine iadesi halinde eyleminin tekrar 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna vücut vereceği gözetildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi ve infazın durdurulması bakımından itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma ihbarnamesinin (1) numaralı maddesi yönünden yapılan değerlendirmede; Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma ihbarnamesindeki (1) numaralı isteminin KABULÜNE,

2.Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2021 tarihli ve 2021/133 Esas, 2021/454 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.Bozma sebebine göre ihbarnamedeki (2) numaralı istem yönünden KARAR VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,