Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15896 K.2024/5737

İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2022 tarihli ve 2022/672 Esas, 2022/1055 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/29238 Esas, 2022/4176 Karar sayılı ilâmı ile sanığın suç tarihinde ... isimli şirketi temsile yetkili kılınmadığı gerekçesi ile İstanbul Anadolu 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2019 tarih ve 2019/543 Esas, 2019/879 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozulmasına,

sanık hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet suçundan verilen cezanın kaldırılmasına ve sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmesine rağmen, anılan dava dosyasının yerel Mahkemece yeniden esasa kaydedilerek yapılan yargılama neticesinde sanığın beraatine karar verilmesi hukuki değerden yoksun olup, suçtan zarar gören vekilinin temyizi hakkında inceleme yapılmasına yer olmadığına, dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,