Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16509 K.2024/86

Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nün, suç tarihine göre atılı suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık ile suçtan zarar gören Hazine ve Maliye Bakanlığı'nın hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Besni Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/154 Esas, 2016/448 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 237 sayılı Taşıt Kanunu'na (237 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 16 ncı maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrilen 1.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Şikâyetçi vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında verilen ceza miktarının düşük olduğuna, lehlerine vekâlet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, belirtilen ve re'sen tespit edilecek nedenler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Suçtan zarar gören kurumun temyiz sebepleri; sanık hakkında verilen ceza miktarının düşük olduğuna, lehlerine vekâlet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğuna, belirtilen ve re'sen tespit edilecek nedenler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

3.Sanığın temyiz sebepleri; suç tarihi tespitinin hatalı olduğuna, adlî ve idarî soruşturmalarda suçun Eylül 2015 tarihinde kesintiye uğradığının belirtilmesine rağmen, mahkemece suç tarihinin hatalı olarak mayıs 2015 olarak belirlendiğine, mahkûmiyete esas alınan GPPS kayıtlarının usule aykırı olarak elde edilen delil niteliğinde olduğuna, ekte sunmuş olduğu güncel Adlî Sicil kaydı uyarınca, Kahramanmaraş

1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen kararın, arşiv kaydında da silinmiş olduğuna, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının uygulanmamasının da hatalı olduğuna, izah edilen ve re'sen tespit edilecek nedenler ile kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde Besni İlçesi Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürü olarak görev yaptığı anlaşılan sanık hakkında; hizmet alım yolu ile kiralanan ve Besni Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü emrine tahsis edilen iki adet araçtan biri ile 26.05.2015, 28.05.2015, 05.06.2015, 20.06.2015 ve 23.07.2015 tarihlerinde, bir diğeri ise 18.09.2015 tarihinde Besni İlçesinden hareketle Kahramanmaraş İl sınırlarına gidildiğinin tespit edilmesi üzerine soruşturmaya başlandığı anlaşılmıştır.

2.Besni Kaymakamlığı İdare Kurulu Bürosunun 17.12.2015 tarihli ve 2015/32 karar sayılı soruşturma izni kararına yapılan itirazın Gaziantep Bölge İdare Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli ve 2016/27 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararı ile reddine karar verildiği görülmüştür.

3.Sanık aşamalarda alınan savunmalarında, araç takip sistemine ilişkin tutanak içeriğinin ... olduğunu, araçta GPRS olduğuna dair bilgisinin bulunmadığını, belirtilen tarihlerde araç ile ilçe dışına çıktığını, kişisel işlerinin teknik özellikleri nedeni ile araçları kullanmasının gerektiğini, kamu zararı oluşmaması adına araçlara yakıtı kendisinin aldığını, suç işleme kastının bulunmadığını beyan ettiği görülmüş, kovuşturma aşamasında hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması ihtimaline binaen 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden. Yargılama konusu suç yönünden şikâyetçi Adıyaman Valiliği Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü' nün suç tarihinde suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır. B.

Sanık ve Suçtan Zarar Gören Hazine ve Maliye Bakanlığı Vekilinin Temyiz Talepleri Yönünden. Suç tarihine göre, suçtan doğrudan zarar gören Hazine ve Maliye Bakanlığı'nın, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyize hak ve yetkisi olduğu nazara alınarak yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin yedinci fıkrasında; soruşturma veya kovuşturma yapılması izne ya da talebe bağlı olan suçlar hakkında basit yargılama usulünün uygulanamayacağına dair düzenlemenin bulunması nedenleri ile Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ile suçtan zarar gören kurumun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; suç tarihinde suçtan doğrudan zarar görmediği anlaşılan şikâyetçi Adıyaman Valiliği Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nün davaya katılmasına karar verilerek lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi ve 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince ödenmeyen adlî para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adlî para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden. Şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ve Suçtan Zarar Gören Hazine ve Maliye Bakanlığı Vekilinin Temyiz Talepleri Yönünden.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan (2) numaralı nedenle Besni Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/154 Esas, 2016/448 Karar sayılı kararına yönelik sanık ile suçtan zarar gören kurumun temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "...geri kalan kısmın tamamının sanıktan tahsiline ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine..." ibaresi çıkartılıp yerine "...geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adlî para cezasının infaz aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarına..." ibaresinin eklenmesi ve dilekçe yazım ücretine ilişkin bendin hükümden çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,