Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16691 K.2024/1032

Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2022 tarihli ve 2014/1061 Esas, 2015/1656 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

Anayasa'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, Mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği halde bu hususlara uyulmaması nedeniyle usulsüz tebliğ yapıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı 07.07.2023 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dairemizin 17.01.2011 ve 21.04.2014 tarihli bozma ilâmları sonrasında Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2015 tarihli ve 2014/1061 Esas, 2015/1656 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan neticeten hapisten çevrili 4.200,00 TL ve doğrudan 525,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, verilen karar 05.01.2016 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

2.Dosyada bulunan adlî sicil kaydına göre mahkûmiyet hükmünün 05.01.2016 tarihinde kesinleştiği, 08.02.2016 tarihinde ise infaz edildiği tespit edilmiştir.

3.Sanık müdafiinin 21.03.2022 tarihli dilekçesi ile Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinden cezanın kesinleşmesinin üzerinden uzun süre geçmesi nedeniyle memnu haklarının iadesini talep etmiştir.

4.Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesi 21.03.2022 tarihli ve 2014/1061 Esas ve 2015/1656 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında sonuç cezanın adlî para cezası olması ve hak yoksunluklarının uygulanmaması gerekçeleri ile memnu hakların iadesi talebini reddetmiştir.

5.Anılan karara sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli 2022/350 Değişik İş sayılı kararı ile sanık müdafiinin itirazının reddine, karar verilmiştir.

6.Hatay Cumhuriyet Başsavcılığınca 31.03.2023 tarihli taleple hak yoksunluğu kavramına, adlî sicil kaydında kayıt bulunması halinin de dahil olduğu gerekçesiyle Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli 2022/350 Değişik İş sayılı kararına karşı kanun yararına bozma talebinde bulunulması üzerine,

Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.02.2019 tarihli yazısı ile mahkemece memnu hakların iadesi talebinin reddine ilişkin kararın temyize tabi olduğu ve anılan karara karşı itirazın reddine ilişkin Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli 2022/350 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu gerekçesiyle Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2022 tarihli ve 2014/1061 Esas, 2015/1656 Karar sayılı ek kararının kanun yararına bozma incelemesine konu edilmediği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın cezasını infaz ettiğini, infaz tarihinden itibaren 5 yıl geçtiğini ve memnu hakların iadesine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerinin çalışmaları neticesinde...... plakalı araç ile gümrük kaçağı sigara getirileceği bilgisinin alınması üzerine, 08.04.2006 tarihinde saat 01:55 sıralarında, temyiz dışı sanık ...'in sevk ve idaresindeki, sanık ...'ın da yolcu olarak bulunduğu...... plakalı aracın seyir halinde olduğu görülerek durdurulduğu, araçta yapılan aramada 540 paket kaçak sigara ve 441 şişe kaçak içki ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Yerine getirme fişinin dosya arasında bulunduğu, adlî sicil sabıka kaydından anlaşıldığı üzere sanık hakkında hükmolunan cezanın 08.02.2016 tarihinde infaz edildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece memnu hakların iadesi talebinin reddine ilişkin kararın temyize tabi olduğu ve anılan karara karşı itirazın reddine ilişkin Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli 2022/350 Değişik İş sayılı kararına hukuki değer atfedilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede, somut olayda mahkemesince memnu hakların iadesi talebi üzerine, yasal koşullarının oluşmadığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de, sanık hakkındaki mahkûmiyet kararında herhangi bir hak yoksunluğu yer almasa da, adlî sicil arşiv kaydının bulunmasının yasaklanmış hak kavramına dahil olduğu,

sanığın cezasının infaz edildiği 08.02.2016 tarihinden itibaren 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinde yer alan 3 yıllık süre tamamlanmış olmakla, sanığın daha sonra yeni bir suç işlemediğinin anlaşılması, mahkemesince yapılacak değerlendirmede sanığın hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2022 tarihli ve 2014/1061 Esas, 2015/1656 Karar sayılı ek kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,