Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17022 K.2023/10021

Suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı davaya katılmamış ise de 27.04.2021 tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunduğu ancak hakkında katılma kararı verilmediği cihetle; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı'nın sanıklar hakkında kurulan hükmü itiraza ve temyize hakkı bulunduğu belirlenmiş olup; Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/174 Esas, 2021/485 Karar sayılı kararının, suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/174 Esas, 2021/485 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ve ...'nin temyiz taleplerine istinaden Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.05.2023 tarihli ve 2023/1203 Esas, 2023/4634 Karar sayılı kararı ile anılan sanıklar yönünden temyiz incelemesi yapıldığı ancak suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmediği gözetilerek.

Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki temyiz istemine ve kaldırılmasına karar verilen Dairemizin 10.05.2023 tarihli ilâmında bahsi geçen sanıklar ... ve ...'ın temyiz istemlerine yönelik yapılan incelemede; sanıkların yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 8 yıllık olağan ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

bu itibarla suçun işlendiği 20.05.2010 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.01.2023 tarihli ve 2022/64430 sayılı Tebliğnamesi ile 13.09.2023 tarihli ve 2023/94811 sayılı Tebliğnamesine göre inceleme yapılmıştır. Sarıkamış Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2021/174 Esas, 2021/485 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ve ...'nin temyiz taleplerine istinaden yapılan inceleme neticesinde anılan sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımından düşürülmesine dair Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.05.2023 tarihli ve 2023/1203 Esas, 2023/4634 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA, Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... Yönünden Yapılan İncelemede;

1.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlesanık ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

2.Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle suçtan zarar gören Tarım ve Orman Bakanlığı vekili ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus

yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, DÜŞÜRÜLMESİNE, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,