Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17417 K.2024/2502

Hakkında Kanun'a muhalefet, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

SUÇ TARİHLERİ : 03.02.2018, 06.02.2018, 19.02.2018

İNCELEME KONUSU KARAR

Hüküm verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/259 Esas, 2018/686 Karar sayılı kararıyla, 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Alet ve Makineleri Hakkında Kanun'a (1072 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 2/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun (5237 sayılı Kanun) 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 2.200,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan dolayı ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90316 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90316 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre,

İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli kararının 19/07/2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın 02/04/2019 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hakkındaki hükmün açıklanmasına ve sanığın 1072 sayılı Kanun'un 5237 sayılı Kanun'un 43/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 2.200,00 adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2020 tarihli ve 2020/298 esas, 2020/310 sayılı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 31/03/2021 tarihli ve 2020/2372 esas, 2021/759 sayılı kararı ile,

sanık hakkındaki aynı nitelikte suçlardan dolayı açılan kamu davalarına dair yargılama dosyalarının temin edilerek 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının tespiti ile 1072 sayılı Kanun'a muhalefet ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçlarından dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtimanın uygulanmasının mümkün olmayıp, sanığın her iki suçtan dolayı ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğinden bahisle sanığın bozulması sonrasında yapılan yargılama neticesinde,

İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2021 tarihli ve 2021/449 esas, 2021/586 sayılı kararı ile, bu kez sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan mahkûmiyetine, hükmedilen cezaların İzmir 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2020 tarihli ve 2019/151 esas, 2020/195 sayılı kararı ile verilen 1 yıl 4 ay hapis ve 5.320,00 Türk lirası adli para cezasından mahsubu ile sanık hakkında infaz edilecek ceza bulunmadığına karar verildiği,

İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2021 tarihli ve 2021/449 esas, 2021/586 sayılı kararı ile İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 31/03/2021 tarihli bozma kararına konu olan 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçu bakımından yargılamanın yapılmayarak sanığın kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiş ise de, anılan suç bakımından dava zamanaşımı süresinde mahallinde Mahkemesince karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın 03/02/2018 tarihinde işlediği 1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Alet ve Makineleri Hakkında Kanun'a muhalefet ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçlarından dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 19/02/2018 tarihli ve 2018/6371 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2018/259 esas, 2018/686 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği,

Sanığın 06/02/2018 tarihinde işlediği 1072 sayılı Kanun'a muhalefet ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçlarından dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 28/02/2018 tarihli ve 2018/7830 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2018 tarihli ve 2018/346 esas, 2018/276 sayılı kararı ile anılan dosyanın, İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/259 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

Yine sanığın 19/02/2018 tarihinde işlediği 1072 sayılı Kanun'a muhalefet ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçlarından dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 19/03/2018 tarihli ve 2018/10176 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/04/2018 tarihli ve 2018/339 esas, 2018/282 sayılı kararı ile anılan dosyanın, İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/259 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği,

Sanığın 18/03/2018 tarihinde işlediği 1072 sayılı Kanun'a muhalefet ile kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçlarından dolayı İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 08/03/2018 tarihli ve 2018/8979 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davası neticesinde İzmir 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2020 tarihli ve 2019/151 esas, 2020/195 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2021 tarihli ve 2021/449 esas, 2021/586 sayılı kararı ile İzmir 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/03/2020 tarihli ve 2019/151 esas, 2020/195 sayılı kararlarının incelenmesinde, sanığın eylemlerinin ilk hukukî kesintiyi oluşturan İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2018 tarihli ve 2020/259 sayılı dosyası kapsamında yer alan 19/02/2018 tarihli iddianameden önce olması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiğinden dolayı İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2021 tarihli ve 2021/449 esas sayılı kararı ile zincirleme suç hükmü uygulandığı ancak, sanığın sadece kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan dolayı mahkûmiyetine karar verildiği,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 31/03/2021 tarihli ve 2020/2372 esas, 2021/759 sayılı kararı ile, "... Sanığa yüklenen kumar oynanması için yer ve imkan sağlama ile 1072 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarının iki ayrı suç teşkil etmesine rağmen, fikri içtima hükmü gereğince sanığın en ağır cezayı gerektiren 1072 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı..." şeklinde, yine;

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 01/11/2022 tarihli ve 2022/6161 esas, 2022/15294 karar sayılı ilâmı ile de; "...TCK'nun 228/1.maddesinde yer alan suç ile 1072 sayılı Yasanın 2.maddesinde yer alan suçun koruduğu hukuki yararın farklı olduğu, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.01.2022 tarih, 2021/8-28 Esas- 2022/15 Karar sayılı kararında işaret edildiği üzere 1072 sayılı Yasanın 2.maddesinde düzenlenen suçun maddi unsuru, kanuni tanımında yer alan alet veya makinaları bulundurma, çalıştırma, yurda sokma veya imal etme iken, 5237 sayılı TCK'nun 228/1.maddesinde düzenlenen suçun maddi unsurunun kumar oynanması için yer ve imkan sağlama olduğu,

dolayısıyla bu iki suçun tek fiille işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve TCK'nun 44.maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı.." şeklinde de belirtildiği üzere, sanığın her iki suç bakımından cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesinin uygulanmak suretiyle kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan dolayı ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İhbarnameye konu talebin; İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/259 Esas, 2018/686 Karar sayılı kararına yönelik olduğu, anılan karar kapsamında her iki eylemde 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi kapsamında değerlendirilerek verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanması sonucunda verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 1072 sayılı Kanun'a muhalefet ve kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçları bakımından yapılan inceleme sonucunda kararın bozulmasına karar verildiğinden, İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2018 tarihli ve 2018/259 Esas, 2018/686 Karar sayılı kararın kanun yararına bozma istemine konu edilemeyeceği anlaşılmakla istemin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,