Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/17907 K.2025/8010

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A.İlk Derece Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/290 Esas, 2023/13 Karar sayılı kararı ile sanığın 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun (5411 sayılı Kanun) 160/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1, 62/1, 52/2 ve 53. maddeleri gereği 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 62.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve bankanın uğradığı zarar miktarı olan 739.637,79 TL'nin sanıktan alınarak suçtan zarar gören bankaya verilmesine karar verilmiştir.

B.İstinaf Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2023/511 Esas, 2023/567 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiin temyiz istemi; sanık hakkında üst sınırdan hüküm kurulmasının hukuka aykırı olmasına ve takdiri indirimin üst sınırdan uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı ve suçun yasal unsurlarının oluştuğu anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1.Sanık hakkındaki hükmün adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkrasında taksit aralığı belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesine aykırı davranılması,

2.Cezada kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek; 739.637,79 TL olan banka zararı üzerinden hesaplanan 50.524,65 TL yerine 12.631,16 TL nispi harca hükmedilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün adlî para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendine ''24 eşit'' ifadesinden önce gelmek üzere "birer ay ara ile" ifadesinin eklenmesi,

2.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün nispi harca ilişkin (14) numaralı bendinden ''12.631,16'' ifadesinin çıkartılarak yerine ''50.524,65 TL'' ifadesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 50.524,65 TL temyiz onama harcının sanıktan tahsiline,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Van 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2025 tarihinde karar verildi.

KISMİ KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık ... hakkında, 5411 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı “temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanmasına” ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Bölge Adliye Mahkemelerince verilip temyiz edilen kararlarla ilgili temyiz incelemesi yapan Yargıtay Ceza Dairelerinin verebilecekleri kararlar 5271 sayılı CMK.nun 302 ve 303. maddelerinde gösterilmiştir. Kanunun 302. maddesinde “temyiz isteminin esastan reddi” ile “bozma”, 303. maddesinde ise “hukuka aykırılığın düzeltilmesi” verilebilecek kararlar olarak sayılmıştır.

Bu iki maddede de “temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün düzeltilerek onanması” diye bir tabir kullanılmamıştır. Kaldı ki 5271 sayılı CMK.ndaki temyiz incelemesi mantığına da “onama” tabiri uygun değildir. CMK.nda kural olarak temyiz nedenleriyle bağlılık esastır. CMK.nun 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık halleri dışında, yine Kanunun 301. maddesi uyarınca Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlarda temyiz incelemesi yapabilecektir.

Temyize tabi kararda, hukuka kesin aykırılık dışında temyiz başvurusunda belirtilmeyen aykırılıklar olsa bile bozmaya konu edilemeyeceğinden, Kanun Koyucu bilinçli olarak denetime tabi “kararın onanması” tabirine de yer vermemiştir. Bu anlatılanlar nedeniyle “HÜKMÜN DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ” yerine “TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASI” yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 28.05.2025