Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/18034 K.2025/7377

suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Silopi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2021 tarihli ve 2020/2425 Esas, 2021/1414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. İstinaf

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.12.2022 tarihli ve 2021/3937 Esas, 2022/2757 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi, Sanığın ticari amaçla kaçak cep telefonu bulundurma suçunu işlediği hususunda yeterli delil bulunmasına rağmen sanığın beyanları dikkate alınarak kurulan beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanıktan ele geçirilen kaçak cep telefonlarının kişisel kullanım sınır içinde kalması nedeniyle sanığın savunmasının aksine suça konu eşyaları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden bahisle beraat hükmü kurulmuş ise de,

5607 sayılı Kanun'un 9/2. maddesine göre gümrük görevlilerinin arama yapma yetkisinin Türkiye Cumhuriyeti gümrük salonları ve gümrük kapılarına girdikten sonra başlayacağı somut olayda ise yapılan aramanın gümrük görevlileri tarafından köprü ön arama noktasında bulunan ara bölgede yapılmış olması nedeniyle hukuka aykırı olduğu ve ele geçen delillerin yasak delil niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sonucu itibarıyla doğru olan beraat hükmünde yapılan yargılamaya ve delil durumuna göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,